A story about motherhood

BabyhandSoon after The Little One was born, people visited us and asked how it was. Was it as expected, did life change dramatically, was breastfeeding going ok and how were the nights? ‘I love him to bits, he’s amazing, breastfeeding is easy-peasy, life is great and the nights, oh well, you get used to it’, I replied.

He is now 6,5 weeks old. I still love him to bits, and judging from my blog, my twitter and facebook it looks like life is just great and I have so much energy to do all sorts of things. I’ll tell you a little secret though: yes, life is great, but I’m extremely tired and drag myself along during the days and nights. One can only cope with sleeping for three hours at the most for so long. And however conscious the decision was (and still is) to breastfeed, it doesn’t make it easier when there are moments he wants to be fed every hour and a half and there’s nothing more to life than being a milkmachine.

Trying to be a mother as nature intended it to be, in a society that is as far away from nature as possible, is very tough. ‘What? You feed him how many times a day? Oh my god!’ is something I hear too often. From mothers who don’t breastfeed (they have a strict three-hour feeding schedule, and no, I am really not judging here!). Or: ‘Just say what time we can meet, whenever you’ve fed your baby and suits you’. Here’s another little secret: babies don’t wear watches. They don’t have a time when they eat, except when on a strict three-hour infant formula schedule. So trying to fit a non-structured way of life in into a society that is very clock-driven is tearing me apart. On top of just being tired all the time, I feel terrible about trying to squeeze breastfeeding inbetween appointments. I’m constantly looking at the clock, it’s driving me insane! I have to remind myself why I wanted to breastfeed to not cave in… On top of that, I’m already worrying about going back to work in 5,5 weeks. Even though I look forward to doing something else than just feed and change diapers, there’s a voice in my head that says it’s all quite unnatural to stop the daily care of your baby after 12 weeks. But being a two-income household, it’s not like one of us can just stop working all of a sudden. Boy oh boy, where’s the switch to turn my stresslevels off?

You may wonder where’s the dad in all this? Well, he’s just the best. I’m very lucky to be with someone who works from home and actually enjoys changing diapers and soothing a crying baby. It’s a blessing being able to spend these first months together. I don’t know how I would cope being home alone five days a week.

I am not complaining, not at all. I mean, look at the guy! Sometimes I break down in tears because I love him so much (or maybe that’s just the sleep deprivation…)! But because I don’t like keeping up appearances, I just wanted to share a little truth about my motherhood with you.

So (breastfeeding) mothers out there: how do you do it? How do you cope with being a mother and trying to be you as well in this modern society?

Advertenties

15 gedachtes over “A story about motherhood

  1. Lisa Manuels zegt:

    Mooi geschreven! Ik heb er natuurlijk helemaal geen ervaring mee, maar ik kan me wel voorstellen dat proberen je kind zo ‘natuurlijk mogelijk’ op te voeden (en dus borstvoeding te geven) en het moderne leven af en toe onmogelijk samen gaan. Daarom vind ik het extra knap dat je het wel gewoon doet! Ik hoop dat ik, als de tijd zover is, ook die mogelijkheid heb (natuurlijk, we zijn ervoor gemaakt! Maar er zijn altijd uitzonderingen..).
    Ik weet zeker dat je straks ontzettend trots op jezelf kunt zijn en dat het uiteindelijk het beste is voor je kindje! You go girl! 😉 xxxx

  2. hetrodehuis zegt:

    Hee rivka, ik heb je stukje gelezen. Wat jij doet is heel normaal hoor. Borstvoeding is in het begin pittig, maar ik heb van héél veel mensen gehoord dat het na een maand of drie investeren ook een heleboel rust oplevert en gemak. Het is pittig in het begin, maar dat blijft zelden zo. En het zal je verbazen hoe veel er nog kan veranderen in 5,5 week tijd. Al vinden de meeste moeders het gewoon te kort. Ik zelf heb maandenlang alle voedingen gekolft! Hel! Maar ja je wilt het en dan die je het. Ik vin het nog steeds super jammer dat ik moest stoppen! Ik hoop echt dat jij het vol houd! Succes!

    Wendel

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Op 29 aug. 2013 om 15:12 heeft rrrauw het volgende geschreven:

    > >

  3. Marije zegt:

    Hoi Rivka! Heel herkenbaar hoor! Ik weet niet zo goed wat ik kan zeggen om je er doorheen te slepen, het is gewoon hartstikke zwaar! Stukje bij beetje wordt het allemaal steeds makkelijker, echt waar.
    Ik weet niet of je behoefte hebt aan mijn verhaal. Daan heb ik drie maanden geborstvoed. Ik wilde het graag, maar vond het behoorlijk zwaar. Vooral omdat hij altijd minimaal een uur dronk, acht keer per dag. Hij huilde veel en sliep weinig. Pas heel laat kreeg ik door dat hij honger had, en toen ben ik gestopt. Achteraf snap ik niet dat ik dat niet zag, dat ik niet eerder hulp inschakelde, maar ik zag het gewoon niet meer. Het was idd niet aan anderen uit te leggen hoe veel uur per dag ik met een baby aan de borst zat, en hoe erg me dat aan huis bondt. En dat ik dat op zich niet eens zo heel erg vond. Ook ik vond het een rot-idee om de zorg uit handen te geven, het voelde onnatuurlijk. Maar toen de versntwoordelijkheid voor zo wel het voeden als het zorgen niet meer alleen bij mij (en Dolf) lagen ging ik me wel beter voelen, minder moe en labiel, en meer de vrolijke mama die ik graag wilde zijn. Geen idee wat je hier aan hebt. Misschien helpt het om te weten dat je niet de enige bent die het soms zwaar vind en aan het worstelen is, ondanks dat je het nooit had willen missen. Hang in there! Liefs, Marije.

  4. Mo zegt:

    Riv, je weet hoe het hier gaat en is verlopen meid. Maar toch hierbij een opsteker voor alle moeders die denken dat ze de enige zijn:

    Ook een baby op kunstvoeding (wat soms écht niet anders kan, en wat natuurlijk aan die moeders knaagt) draagt geen horloge hoor. Moeders die het zo doen overkomen, hebben geluk óf prachtige verhalen.
    Die baby’s hebben namelijk ook hongerige dagen, jengeldagen, janknachten en niet te vergeten… De Dag Van De Poepluier (bij ons om de 2 dagen een hele dag buik-ellende voor een berg poep waar je een schort en kaplaarzen voor nodig hebt).

    Ik spreek tegenwoordig gewoon ‘ongeveer’ af, en laat dan op het moment dat ik er een beetje zicht op heb (een uur van te voren ofzo) weten hoe laat iemand bij me kan langskomen. Met een beetje geluk kunnen ze de kleine uk dan wakker bewonderen. Als ze slaapt wordt er niet bewonderd, dat zou ik zelf in mijn slaap ook niet fijn vinden.
    Bij een ander langsgaan met een wandelende tijdbom in schattige verpakking, daar begin ik natuurlijk niet aan ;-).

    Het moederschap betekent voor een groot deel ‘schuldgevoelens’ en ‘inleveren’ en gelukkig voor het overgrote deel ‘onvoorwaardelijke liefde’, thank god for that.

    En natuurlijk zeggen we alleen gezellige dingen op Facebook. Niets menselijks is ons moeders vreemd :-).

    • rrrauw zegt:

      Hee wat goed dat je dat schrijft over kunstvoedings-moeders! Er ontstaat namelijk een prachtige beeld over regelmaat enzo, maar dat komt waarschijnlijk omdat mensen niet graag vertellen dat dingen niet perfect zijn.
      Enne, bedankt voor je tips over ‘ongeveer’ afspreken, een goeie!

      En inderdaad, moederschap is veel schuldgevoel (althans, misschien niet bij iedereen) maar boven alles ontzettend veel onvoorwaardelijke liefde, gelukkig maar!

      • Mo zegt:

        Nee hoor, voor alle duidelijkheid: bij onze dochter zit er tussen de 2 en 4 uur tussen haar voedingen, die ze tussen de 5 en 7 keer per dag vraagt.
        Waarbij we dan weer de hele tijd schipperen met de hoeveelheid die ze dan moet krijgen… want we willen tenslotte niet dat ze ontploft.
        Daarbij begint de ene dag voor haar om 4 uur en de andere weer om 7 uur! Misschien is het een extreme baby hoor, maar dit is een voorbeeld van een kunstvoeding-baby 🙂

        En dan moet je als moeder ook nog heel vaak uitleggen waar je het lef vandaan haalt je baby geen borstvoeding te geven…
        Terwijl dat werkelijk niet bij iedereen lukt.

        Je vraag hoe je jezelf blijft en op een prettige manier moeder kan zijn in deze maatschappij, houdt mij ook bezig.

        Op dit moment probeer ik vooral (na 12 weken) eindelijk onze eigen koers te varen met de kleine. Ik hou heel erg vast aan mijn ‘oergevoel’ in waar ze behoefte aan heeft en wat ze aangeeft. Ongeacht wat anderen daarvan vinden. En iedereen vindt er iets van!
        Ik vind dat nu genoeg uitdaging, verder kijken doe ik later wel weer…

  5. Iris Vank zegt:

    Mooi eerlijk! Ik heb geen ervaring maar nuchter bezien kan ik me wel veel voorstellen bij waar je tegenaan loopt. Ik ben niet zo van roze wolken. Maar take care! Denk nog niet teveel vooruit, dat levert je niks op. Liefs!

  6. Anneloes zegt:

    Het is inderdaad niet altijd een roze wolk, hoor! Ik kwam bij de eerste soms letterlijk niet in de kleren, omdat ik geen tijd vond om onder de douche te gaan…
    Toen ik me er eenmaal overheen gezet had om ‘met publiek’ te voeden, werd het afspreken natuurlijk makkelijker. En ik had mijn favoriete adresjes om er op uit te gaan.
    Inmiddels zijn ze 6&3 en denk ik weemoedig aan die heerlijke oxytocine momenten waarbij we ’s avonds samen wegzweefden bij de laatste voeding…

  7. Ellen zegt:

    Och meis, wat een mooi en eerlijk blog. En wat spreekt er veel liefde uit voor jullie vent. Fantastisch dat je het zo probeert te doen. Ik hoop dat het sparren met andere moeders wat oplevert.
    Uiteindelijk gaat dit natuurlijk helemaal goed komen, voor nu: respect!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s